Sao Miguel - 2

De tweede wandeldag op Sao Miguel was een panoramisch dagje, werkelijk schitterend! De hele dag liepen we rondom twee meren van Cete Cidades. Maar niet gewoon rondom de meren, maar over de krater waar de twee meren in liggen. De hele dag keken we dus neer op een steeds maar wisselend uitzicht. Met een steeds doorbrekend zonnetje was het genieten! Door de grootsheid van het landschap zijn vooral de panorama foto's (die samengesteld zijn uit meerdere foto's die later samengevoegd zijn) de meest indrukwekkende.
De dag erop liepen we via de zogenaamde levada's naar het hoogst gelegen meer van het eiland, Lago de Fuego. Levada's zijn de watertoevoer systemen die vanuit de hoger gelegen bergen het water via een open kanaal naar de lager gelegen dorpen transporteren. Ik had al op Madeira langs de levada's gelopen maar ook hier op de Azoren hebben ze dus deze techniek toegepast.
Al dit wandelplezier leverde de volgende resultaten op:

Sao Miguel - 1

Onze huwelijksreis ging naar de eilandengroep Azoren toe. Deze eilanden horen bij Portugal en liggen midden in de Atlantische Oceaan, tussen Europa en Amerika in. Afgelegen van alles trekken ze maar weinig toerisme en zijn het vooral wandelaars die deze bestemming weten te vinden. Dit gecombineerd met prettige overnachtingsadressen klonk ons als de ideale bestemming voor onze ' honeymoon'.

Na een wat onrustige heenreis met een onvoorziene landing op een ander eiland kon onze reis beginnen op het eiland Sao Miguel. Hier hadden we eerst een dagje 'bijkomen' gepland en de volgende dag een dagje autohuur gecombineerd met een wandeling op de noord oost punt van het eiland, passend Nordeste genoemd. Deze twee dagen leverde de volgende foto's op:

Ode aan mijn trouwste reisgenoot

Tien jaar geleden ging ik voor de eerste keer een bergtocht maken, twee weken Franse Pyreneeën met Intertrek Wandelreizen. Voor die vakantie wilde ik een prettig hemd hebben dat ik kon meenemen. Na wat twijfel viel de keuze op een hemd van Fjallraven, een sterk G1000 hemd.

Nu, na tien jaar intensief reizen, gaat dit hemd nog altijd mee in mijn rugzak. Op geen enkele vakantie is hij thuis gebleven, of het nu Nieuw Zeeland, Namibië, Noorwegen of Italië was. En daarmee is hij mijn trouwste reisgenoot. Al mijn andere reisspullen zijn wel één of meerdere keren vervangen in de tussentijd, maar niet dit hemd. Daarom een kleine ode aan dit hemd:

Vrijgezellenfeest

Afgelopen zaterdag stonden opeens een aantal vrienden voor mijn neus: vrijgezellenfeest!!! Wat een fantastische dag hebben we gehad en in plaats van een lang verhaal hier neer te zetten laat ik liever de beelden zien:

Transvaal

Transvaal is een wijk in Den Haag, één van de zogenaamde prachtwijken. Toen ik nog in Den Haag Zuid woonde fietste ik iedere dag door deze wijk heen. Een andere wereld leek het vaak ten opzichte van de rest van Den Haag; chaotisch, druk en andere regels in het verkeer. Daar wilde ik een keer gaan fotograferen! Lang heeft het op mijn agenda gestaan en nu moest het er maar eens van gaan komen. Ik wilde graag met een opkomende zon de mensen op straat fotograferen, met sterke contrasten qua licht en donker. Met per ongeluk de verkeerde lenzen in mijn oog (die van Patricia) moest ik maar vertrouwen op de autofocus van de camera. Gelukkig zijn toch een aantal foto's gelukt.

Pelgrimspad deel 8

Na bijna een jaar niet verder het Pelgrimspad afgelopen te hebben konden we in maart een lang weekend erop uit, tijd om weer wat kilometers op dit pad te maken. beginpunt was het Noord-Brabantse Steensel. Na een behoorlijke trein- en busrit en een kopje koffie konden we hier de route weer oppikken. Met een prachtig voorjaarszonnetje liepen we in drie dagen naar het Limburgse Weert, onderweg slapende in Heeze en Maarheeze. Onder meer de Strabrechtse Heide en het Weerter Bosch passeerden we. Al met al vonden we de landschappen op dit deel van de route niet de meest spannende (veel bos) maar dankzij het mooie licht leverde het toch wat mooie foto's op:

Zwart-wit Haagse Bos

Het Haagse Bos ligt vlakbij ons huis en ik kom er daardoor vaak fotograferen. Begin maart was ik vroeg opgestaan om hier te fotograferen in de hoop dat het een mooie zonsopkomst zou worden. Helaas bleek dat tegen te vallen. Een dik wolkendak voorkwam dat er ook maar één zonnestraaltje het Haagse Bos bereikte. Ondanks dat wel wat foto's gemaakt en wel in zwart-wit. Twee vind ik goed genoeg om met jullie te delen:

Duinen en strand bij avondlicht

Na via Clingendael gefietst te zijn (zie vorige blogbericht) ben ik doorgefietst naar de kust bij Scheveningen. Omdat de zon nog redelijk hoog stond ben ik eerst lekker de duinen van Meijendel ten noorden van Scheveningen ingelopen. Dit waterwingebied is voor een behoorlijk deel afgesloten voor publiek maar biedt desondanks veel mooie plekken om te fotograferen. Met een steeds lager staande zon veranderde de kleuren continue en werd het landschap er alleen maar mooier op. Na over de duinen gelopen te zijn het strand op bleek dat helemaal leeg te zijn, er was vrijwel niemand te bekennen. Heerlijk uitwaaien en zoeken voor mooie platen, Scheveningen blijft mooi en iedere keer is het weer anders. Kijk maar:

Clingendael bij voorjaarslicht

Clingendael is een landgoed waar ik af en toe langsga om te fotograferen. Ook deze keer, op weg naar Scheveningen, besloot ik er doorheen te fietsen. De natuur was duidelijk nog niet uit haar winterslaap, zo half februari. Toen toch nog even een zonnetje er doorheen wist te komen kon ik gelukkig snel nog eentje maken van een Egyptische gans in het mooie licht. Daarna maar snel naar Scheveningen doorgefietst.

Scheveningen met spectaculair licht

Aan het begin van dit jaar (ja, ik lig inderdaad wat achter met het posten van de foto's) gingen we samen met twee vrienden een middag wandelen in de omgeving van Scheveningen. Door een aantal donkere wolken die aankwamen gecombineerd met een ondergaande zon zorgde dit voor een prachtig lichtspel op het strand.

Winters Limburg

Met het sombere weer van vandaag kom ik weer helemaal in de sfeer van de winter. Gelijk moet ik terugdenken aan de kerst die we in Limburg gevierd hebben. Zoveel sneeuw als daar lag heb ik nog nooit gezien. En Limburg was nog nooit zo mooi! Ruim 30 centimeter aan sneeuw, we konden vanuit Den Haag nauwelijks Limburg bereiken. Toch is het gelukt en hebben we tussen de kerstactiviteiten door de kans gezien om de Brunssumerheide op te gaan. Prachtig onder die witte deken. Het leverde de volgende resultaten op:

Kop van Zuid Rotterdam

Na al het fotografie geweld van tijdens onze reis in Namibië was het tijd oven de camera op een stil plekje te leggen en uit te laten rusten. Hij kreeg daar echter niet lang de tijd voor aangezien half december een fotografie uitje op het programma stond met de fotoclub.

De kop van Zuid is een prachtige plek om te fotograferen en dat kunnen we als fotoclub natuurlijk niet negeren. Daarom stonden we op een koude woensdagavond met statieven en afstandsbedieningen klaar om aan de slag te gaan.

Bekende gebouwen in dit gedeelte van Rotterdam zijn onder andere het Luxor theater, de Maastoren en natuurlijk Hotel New York.  Ook heb je vanaf hier een prachtig zicht op de Erasmusbrug. De resultaten van die avond: