Ballonvaart boven Sossusvlei

Het hoogtepunt van deze vakantie was de volgende ochtend. Patricia en ik hadden een ballonvaart geboekt boven de zandduinen en rivierbedding in de omgeving van Sesriem en Sossusvlei. Heel vroeg in de ochtend werden we door een busje opgehaald om naar het vertrekpunt gebracht te worden. Daar aangekomen waren de twee ballonnen al voor zover klaar en konden we bijna gelijk instappen. Onze piloot hield een kort praatje en op het moment dat de zon opkwam stegen we op. Het was een prachtige ervaring met een heerlijke stilte om ons heen en een fantastisch uitzicht over dit bijzondere landschap. Er was zelfs ochtendmist waardoor het landschap een mystieke uitstraling kreeg en nog fotogenieker oogde. Na ruim een uur gevlogen te hebben landden we en kregen we ter plekke een zeer goed verzorgd champagne ontbijt, midden in het landschap. Heerlijk!

Deze fantastische ochtend leverde de volgende foto's op:

Sossusvlei - 2

Ook de volgende ochtend stonden we als eerste bij de toegangspoort om maar zo snel mogelijk in de Sossusvlei te zijn. In plaats van naar de Deadvlei te gaan zoals gisteren was nu het doel de Sossusvlei zelf. Hier staan geen dode bomen en zijn geen kleivelden maar alleen maar indrukwekkende, rode en hoge zandduinen. De ochtend was prachtig en fotografisch gezien was het misschien nog wel mooier dan de ochtend ervoor.

Sesriem bij avond

De eerste avond in deze sprookjeswereld besloten we om een dichtbij gelegen duin te gaan om daar de zonsondergang te zien. Deze duin ligt dicht genoeg bij de camping om nog voordat de poorten gesloten worden terug  te zijn op de camping. De wandeling de duin op was lekker afwisselend met een steeds dramatisch wordende lucht om ons heen en steeds meer zand in de schoenen. Boven aangekomen hadden we een prachtig uitzicht over de vallei van Sesriem. Door de weersomslag die eraan zat te komen werd het licht alleen maar warmer, roder en dramatischer. Dit leverde ook erg leuke foto's van elkaar op terwijl we van de zonsondergang genoten. De volgende serie is het resultaat daarvan:

Namib Naukluft omgeving

De omgeving van de Namib Naukluft mountains is erg afwijkend van de rest van Namibië: rotsig, bergen, groen, water en regenachtig (in ieder geval wel toen wij er waren). Het past niet in het beeld dat je normaal hebt van Namibië. Reden om hier naartoe te gaan was dat dit één van de weinige gebieden is waar je kunt wandelen.

De reis er naartoe was erg mooi maar we zagen een duidelijke weersomslag ontstaan. Het waaide hard, in de verte waren donkere wolken te zien en uiteindelijk was het ook bij ons regenachtig aan het worden. Dit was wel even een omslag na de twee weken strakblauwe hemel. Dit zorgde wel voor spectaculaire foto's:

Een plek die bekend is geworden door een boek van Ton van der Lee is Solitaire. Deze oase dat vroeger niet meer dan een onbetrouwbaar tankstation was is nu een goedlopende loge, camping en rustplaats in één. Allevier hadden we het boek gelezen en vonden het dus erg leuk om hier te overnachten.

In de Namib Naukluft mountains aangekomen hebben we uiteindelijk wel een dagwandeling gemaakt maar door het slechte weer moesten we alweer snel omkeren. Toch heeft het nog één mooie foto opgeleverd:

Skeleton Coast en de zeehonden kolonie

Na ons zeer geslaagde bezoek aan de Himba was het tijd om door te reizen naar de kust. Via de beruchte Skeleton Coast. Deze kust was berucht bij zeevaarders vanwege zijn sterke stromingen en verraderlijke rotsen voor de kust. Maar wie hier schipbreuk leed en de kust levend haalde was nog maar halverwege. Hier lagen namelijk alleen maar eindeloze reizen aan zandduinen, zonder enig leven of water. Hier overleven was vrijwel onmogelijk. Vandaar de naam Skeleton Coast...

Gelukkig is het tegenwoordig anders. Schepen hebben GPS en lopen niet meer hier aan de grond. Ook op land is een goede weg aangelegd en konden we dus comfortabel dit gebied doorreizen, ondanks de felle wind. Wel liggen hier nog een aantal scheepswrakken op de kust die je kunt bezoeken, dit hebben dus zeker niet voorbij laten gaan:

Na 's avonds op een winderige camping gestaan te hebben gingen de volgende ochtend de zeehondenkolonie bezoeken op Cape Cross, een enorm grote kolonie en dit leverde de volgende foto's op:

Bezoek aan de Himba - 2

In dit bericht het tweede gedeelte van ons bezoek aan de Himba. In het bericht hieronder is al te lezen wie de Himba zijn. Een bevolkingsgroep in Namibië die nog op traditionele wijze leeft.

Na 's middags aangeboden te hebben 's avonds te koken voor ze zijn we inkopen gaan doen en zijn we bij zonsondergang met onze gids teruggegaan het het Himba dorp. Daar bleken te vrouwen aan het dansen te zijn. In eerste instantie dachten we 'dat doen ze omdat ze dat nu eenmaal altijd voor toeristen doen' maar ze bleven het de hele avond doen! Zelfs toen het eten al klaar was. Onze gids legde uit dat ze de hele avond bleven dansen omdat ze zo blij waren dat er veel eten en bezoek was. Het was echt een geweldige ervaring om dit mee te mogen maken. En het leverde de volgende foto's op:

Bezoek aan de Himba - 1

Sesfontein staat bekend om een volk dat in deze omgeving leeft, namelijk de Himba mensen. Wikipedia schrijft het volgende over deze bevolkingsgroep:

Ze bevolkt een deel van de regio Kunene, het gedeelte dat bekend is onder de naam Kaokoveld ten zuiden van de Kunene-rivier. De Himba zijn nomaden en leven voornamelijk van hun vee. De Himba zijn nauw verwant aan de Ovazemba en de Herero. Hun taal Zemba is vrijwel identiek aan de Otjiherero, hetgeen de taal is van van de Herero.

Kaokoveld is een droog en onherbergzaam gebied. De Himba hebben tijdens de koloniale overheersing van Zuid-Afrika in afzondering geleefd en leven in het begin van de 21ste eeuw nog grotendeels op traditionele wijze. De Himba's zijn een nomadisch volk, ze trekken met hun koeien en geiten door land. Verder verbouwen ze maïs waar ze maïspap van maken. Het voedsel van de Himba's bestaat voornamelijk uit melk met meel er in, als er groente is eten ze dat ook. Af en toe wordt er een dier geslacht, daarvan eten ze elk onderdeel op. Koeien worden alleen geslacht bij bijzondere gelegenheden, bijvoorbeeld bij een huwelijk.


Voor de Himba is hun uiterlijke verschijning erg belangrijk, hun uiterlijk zegt iets over de plaats in de groep en de fase van hun leven. Als ze tien jaar zijn worden bij de jongens en meisje de twee voortanden in de onderkaak eruit geslagen met een stok en een steen, dit is een Himba-traditie waarvan de herkomst onduidelijk is. Meisjes dragen hun haar in twee vlechten over hun voorhoofd, in de puberteit vlechten ze hun haar in kleine staartjes die ingesmeerd worden met geitenvet en oker. Getrouwde vrouwen dragen daarbij nog een kleine kroon van geitenvel op hun hoofd. De Himba-vrouwen wassen zich nooit, ze smeren zich in met otjize, een mengsel van geitenvet, kruiden en oker. Door de oker krijgen de vrouwen de typische rode kleur, het mengsel beschermt hen tegen de zon. Ook sieraden zijn belangrijk voor de Himba's, de sieraden maken ze van schelpen, leer en koper. Het belangrijkste sieraad voor de vrouwen van de Himba is de ohumba, een schelp die aan een ketting om hun nek hangt. Zowel mannen als vrouwen dragen weinig kleding, de traditionele kleding is gemaakt van de huiden van geslachte dieren.


Veel Nederlanders kennen de Himba mensen door het populaire tv-programma 'Groeten uit de Rimboe'.

Toevallig waren we op een afgeleven camping de dag ervoor geëindigd via de volgende weg:



De volgende dag konden we een bezoek brengen aan de Himba mensen samen met onze gids van de camping. Dankzij Janine en Reinout werd het gesprek met de Himba erg interessant en bleven we een behoorlijke tijd 'op bezoek'. Aan het eind hebben we afgesproken om 's avonds terug te komen en te koken voor de groep Himba. In de tussentijd zouden we de boodschappen gaan doen.

Dit eerste bezoek leverde de volgende foto's op:

Reis naar Sesfontein

Na alle belevenissen in Etosha was het tijd om naar het noordwesten van Namibië te reizen. Na de nodige boodschappen eerst gedaan te hebben reden we via Khorixas naar Sesfontein. Tijdens deze twee-daagse autotocht kwamen we ondermeer langs de Vingerklip Rock die gelegen is in een soort van Monument Valley-achtige omgeving. Met een zacht avondlicht konden we hier van genieten. Na in Khorixas overnacht te hebben reden de volgende dag door naar onze camping bij de Ongoro Falls vlakbij Sesfontein.